กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 ชั่วชีวิตนี้ ข้ามีความสุขยิ่งนัก
0031 ชั่วชีวิตนี้ ข้ามีความสุขยิ่งนัก
“กุย... กุยหลาน?” โม่ฉีเยวียนลองเรียกเสียงสั่น มือที่กำไม้กวาดกระชับแน่นขึ้น
อวิ๋นกุยหลานเหลือบมองเขา น้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเจือความอบอุ่นของชีวิตเรียบง่ายอยู่หลายส่วน
“กวาดลานเสร็จแล้วอย่าลืมพลิกสมุนไพรด้วย อีกประเดี๋ยวเด็ก ๆ ก็กลับมาแล้ว”
เด็ก ๆ?!
ไม้กวาดในมือโม่ฉีเยวียนหล่นกระทบพื้นดังแปะ เขาตกตะลึงจนอ้าปากค้าง สมองขาวโพลนไปหมด
ทันใดนั้น ประตูลานถูกผลักเปิดดังเอี๊ยด เด็กตัวน้อยสองคนวิ่งโซซัดโซเซเข้ามา เสียงใส ๆ ของพวกเขาทำลายความเงียบสงบในลานเรือน
“ท่านพ่อ! ท่านพ่อ! พวกข้ากลับมาแล้ว!”
เด็กชายที่วิ่งนำมาราวห้าหกขวบ หน้าตาซุกซน แก้มแดงปลั่ง คิ้วตาและท่าทางละม้ายโม่ฉีเยวียนอย่างยิ่ง