เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 ในเมื่อพวกเจ้าไร้เมตตา ก็อย่าหาว่าข้าไร้คุณธรรม
0014 ในเมื่อพวกเจ้าไร้เมตตา ก็อย่าหาว่าข้าไร้คุณธรรม
“สำ...สำเร็จแล้วหรือ” โม่ฉีเยวียนถามด้วยเสียงแหบแห้งจนลำคอแห้งผาก
“สำเร็จแล้ว” ผู้อาวุโสอิ้งหรงเก็บป้ายหยกเร้นลับ มองเขาที่ทรุดแผ่อยู่บนพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกซับซ้อน
“นับจากนี้ กลิ่นอายของท่านจะไม่ต่างจากผู้บำเพ็ญประตูเซียนทั่วไป”
“ตราบใดที่ท่านไม่จงใจคลายผนึก ต่อให้เป็นอาวุธเวทตรวจจับของสำนักหลักหยกพิสุทธิ์ ก็ไม่อาจพบสถานะของท่าน”
โม่ฉีเยวียนฝืนพยุงตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วก้มมองมือของตน
อักขระมารสีคล้ำที่คดเคี้ยวอยู่บนผิวหนังได้เลือนหายไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว
ตราประทับมารบนหว่างคิ้วซึ่งเป็นสัญลักษณ์สถานะจอมมารก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ตอนนี้เขาดูเหมือนผู้บำเพ็ญหนุ่มรูปงามเกินธรรมดา หากไม่นับดวงตาที่หลงเหลือความเจ็บปวดและสับสนอยู่บ้าง