ตอนที่ 85 ฉันคือโม่เซิง ไม่ใช่โม่หรุ่ย

ตอนที่ 85 ฉันคือโม่เซิง ไม่ใช่โม่หรุ่ย

ลู่จื้อหมิงร่างแข็งทื่อ หันกลับไปมอง ก็เห็นสตรีสูงศักดิ์นางหนึ่งยืนอยู่ด้านหลัง

นางสวมกี่เพ้าดัดแปลงสีเรียบ ด้านบนปักลวดลายประณีตงดงามไม่กี่ดอก สร้อยคอไข่มุกประดับอยู่ตรงคอเสื้อ เรือนผมดัดลอนใหญ่หนานุ่มทิ้งตัวพลิ้วไหวราวสายน้ำระลอกคลื่นอยู่ด้านหลังไหล่ รอยยิ้มน้อย ๆ เผยให้เห็นถึงท่วงทีอันสง่างามของกุลสตรี

“พี่จื้อหมิง ไม่ได้เจอกันนานเลย”

กู้เฉวียนเซิ่งหรี่ตาลง พินิจมองอยู่นาน ถึงจำได้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าคือผู้หญิงที่ลู่จื้อหมิงเฝ้าคิดถึงคะนึงหามาเกือบครึ่งค่อนชีวิต

เมื่อเห็นลู่จื้อหมิงยืนมองตาค้างอย่างโง่งม ไม่พูดไม่จา กู้เฉวียนเซิ่งจึงผลักเขาเบา ๆ