กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บุปผาซ่อนพิษ
ตอนที่ 47 แหล่งพลังงานถูกเติมจนระเบิด
ลู่จิ่นชวนเบิกตากว้าง จ้องมองเพดานอันมืดมิด ในหัวเต็มไปด้วยผิวพรรณขาวผ่องดุจหิมะ และร่องอกลึกที่มิอาจหยั่งถึง……
เขาจ้องมองกางเกงที่ตั้งชันราวกับกางร่มด้วยความหงุดหงิด แล้วพลิกตัวลุกขึ้นจากเตียง
ท่ามกลางเสียงก่นด่าของลู่จื้อหมิง เขาตักน้ำเย็นหนึ่งถังแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป
ลู่จื้อหมิงดูเหมือนจะจับสังเกตอะไรได้ จึงวิ่งเข้าไปในห้อง หยิบสมุดเล่มเล็กไร้ชื่อมาเล่มหนึ่งแล้วยื่นส่งไปให้
“เอ้า เอาไปดูแก้เบื่อ อย่าทำของเหล่าจื่อหายเชียวล่ะ เข้าใจไหม”
พูดจบ ก็กลับห้องไปนอน
ลู่จิ่นชวนเปิดดูด้วยความสงสัย พลันลำคอก็แดงก่ำไปหมด เขาโยนสมุดเล่มเล็กทิ้งไว้ด้านข้างแล้วสบถอย่างรังเกียจว่า “แก่แล้วไม่รู้จักสำรวมจริง ๆ”