ตอนที่ 37 นายจะไปรู้อะไร นี่เรียกว่าความโรแมนติก

ตอนที่ 37 นายจะไปรู้อะไร นี่เรียกว่าความโรแมนติก

หลินรั่วชูมองเห็นลู่จิ่นชวนแต่ไกล ปกติแล้วเขามักจะพาน้องเล็กกลุ่มใหญ่เดินเตร่ไปทั่ว ราวกับพญาสุนัขป่าตรวจตราอาณาเขตของตน นาน ๆ ทีพอเห็นเธอก็จะผิวปากไล่หลังสองสามครั้ง ทว่าตอนนี้กลับหยิบจอบขึ้นมาอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน จอบเล่มนั้นถูกเขาควงจนดูดุดันทรงพลังยิ่งนัก

เธอไม่ได้คิดอะไรมาก นึกว่าลู่จิ่นชวนคิดได้แล้ว เธอจึงรู้สึกดีใจแทนเขามาก

ลู่จิ่นชวนเห็นหลินรั่วชูกำลังเดินเข้ามาใกล้ ยิ่งออกแรงเหวี่ยงจอบหนักขึ้น ทุกครั้งที่เหวี่ยงจอบ แผ่นหลังอันกว้างใหญ่ก็ปูดโปนด้วยมัดกล้าม ดันเสื้อคลุมเก่าขาดตัวนั้นจนตึงเปรี๊ยะ กล้ามเนื้อที่ท่อนแขนยิ่งเป็นลอนนูนชัดเจน...