ตอนที่ 17 ลู่จิ่นชวนเลือดกำเดาไหล

ตอนที่ 17 ลู่จิ่นชวนเลือดกำเดาไหล

ชายคนอื่น ๆ บนเกวียนไม่กล้ามองหลินรั่วชูอีกต่อไป

ลู่จิ่นชวนจึงค่อยละสายตาอันคมกริบกลับมา แล้วหันไปมองหลินรั่วชู

ขนตายาวงอนของหญิงสาวคล้ายกล้วยไม้ที่ขึ้นริมสายน้ำในฤดูใบไม้ผลิ ผิวพรรณสีขาวเนียนละเอียดภายใต้แสงแดดส่องกระทบ เผยให้เห็นไรขนอ่อนบางเบา ราวกับสัตว์ตัวน้อยที่น่ารัก ริมฝีปากเล็กสีชมพูเม้มเข้าหากันเล็กน้อย...

“อึก” ลู่จิ่นชวนอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอไปหนึ่งคำ

ทันใดนั้น ศีรษะก็ถูกใครบางคนตบเข้าให้หนึ่งที

จากนั้นก็เป็นหวงกุ้ยฮวาที่ตำหนิอย่างไม่พอใจ “นายมัวแต่จ้องมองคุณหนูเขาอยู่ได้ทำไมกัน คนเขาถูกนายจ้องจนแทบจะมุดศีรษะหนีอยู่แล้ว ลุกขึ้น ไปนั่งฝั่งตรงข้าม ไม่รู้หรือไงว่าตัวเองตัวใหญ่ เบียดจะแย่อยู่แล้ว”