ตอนที่ 3 อันธพาลประจำหมู่บ้านลู่จิ่นชวน

ตอนที่ 3 อันธพาลประจำหมู่บ้านลู่จิ่นชวน

“โย่ว~ คนคนนี้หน้าหนาจริง ๆ เอาของแทนใจสมรสไปให้คนอื่นยืมใส่ได้ ไม่แน่ว่าคราวหน้าอาจจะเอาเนื้อสองเหลี่ยงใต้หว่างขาไปให้คนอื่นยืมใช้ก็ได้ คนแบบนี้นิสัยไม่ผ่าน แต่งด้วยไม่ได้หรอก”

“หรือจะลองพิจารณาฉันดูหน่อยล่ะ”

น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าดังขึ้น น้ำเสียงเจือแววขบขันอย่างไม่แยแสต่อโลก

หลินรั่วชูชะงักไป เงยหน้าขึ้น สายตาเป็นประกายมองไปยังต้นตอของเสียง

นั่นคือใบหน้าที่คมสันเด่นชัด คางมีตอเคราที่โกนไม่เกลี้ยงเกลา ดูทั้งหยาบกร้านแต่ก็ไม่ทิ้งความหล่อเหลา โหนกแก้มสูง เบ้าตาลึก แววตาแฝงความพยศดื้อดึงและความเกียจคร้านอยู่หลายส่วน

ลู่จิ่นชวนรับรู้ถึงสายตาของหลินรั่วชู จึงฉีกยิ้มให้เธอ สองมือล้วงกระเป๋าอย่างเกียจคร้าน ท่าทางดูเป็นอันธพาลเสเพลไม่เอาถ่าน

พวกน้องเล็กหลายคนที่อยู่ด้านหลังเขาเห็นดังนั้น ต่างก็พากันส่งเสียงแซว