บทที่ 30 เสด็จลุงจอมถูกสวมเขา ท่านมันผู้ชายเจ้าชู้ตัวร้าย

ดวงพระเนตรของฮ่องเต้ลั่วเป็นประกายขึ้นทันที พระองค์ทรงโล่งพระทัย โชคดีที่ลูกรักยังไว้หน้าพระองค์ จนถึงตอนนี้พระองค์จึงเข้าใจความหมายของคำว่าจิตใจสื่อถึงกันที่รัชทายาทเคยพูดอย่างถ่องแท้ ไม่รู้ว่าลูกรักของพระองค์เป็นเทพเซียนจากที่ใดกันแน่ ถึงสามารถรู้ทั้งเรื่องที่จะเกิดขึ้นในอนาคตและเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตได้

มิน่าเล่ารัชทายาทจึงพยายามเกลี้ยกล่อมให้พระองค์มาปรึกษาเรื่องสำคัญกับน้องหญิง เมื่อมองดูตอนนี้แล้ว นี่ไม่ใช่การมาหาน้องหญิงเสียหน่อย แต่เป็นการมาหาทารกในครรภ์ของน้องหญิงต่างหาก

ฮ่องเต้ลั่วทรงรู้สึกภาคภูมิพระทัย คิดว่าพระองค์คงได้รับอานิสงส์จากน้องหญิง จึงมีวาสนาได้ยินเสียงในใจของลูกรัก