ตอนที่ 208 พวกเราต้องใจเหี้ยมสักครั้ง

ตอนที่ 208 พวกเราต้องใจเหี้ยมสักครั้ง

หลังจากจ้าวเจิงจากไป หลินฝ่างก็พึมพำเบา ๆ ว่า “หัวหน้าจ้าวคนนี้นี่ก็เกินไปจริง ๆ ทำไมตอนนี้ยิ่งเอียงเข้าข้างพระชายาอ๋องหนิงมากขึ้นเรื่อย ๆ คนที่ไม่รู้เห็นคงคิดว่าพระชายาอ๋องหนิงเป็นญาติสนิทอะไรของเขาไปแล้ว”

การนินทาผู้อื่นลับหลังเช่นนี้แต่เดิมก็เป็นฝ่ายผิดอยู่แล้ว ดังนั้นตอนที่หลินฝ่างพูดคำเหล่านี้ออกมา เสียงจึงเบาจนมีเพียงจวงเจิ้นกับอีกไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้ยิน

จวงเจิ้นเกาหัวท้ายทอยหนึ่งที แล้วพูดตามว่า “ก็ใช่น่ะสิ ข้าไม่เคยเห็นหัวหน้าจ้าวเอนเอียงเข้าข้างผู้ใดถึงเพียงนี้มาก่อนเลย!”

เว่ยเหยียนเอ่ยขึ้นว่า “หลินฝ่าง เจ้ายังมองไม่ออกอีกหรือ”