กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 204 ยังยินดีร่วมทุกข์ร่วมสุขกับข้า
หนานซุ่ยซุ่ยเหลือบมองจ้าวเจิง ก็เข้าใจความหมายของเขา
ก็เพราะครอบครัวของพวกเขาอยู่ที่นี่ จำนวนม้ามีจำกัด เมื่อให้ทาสนักโทษขี่แล้ว บรรดาครอบครัวเหล่านี้ก็ไม่มีม้าขี่ ได้แต่เดินเท้า
เมื่อมีคนต้องเดินเท้า ความเร็วก็ย่อมไม่อาจเร่งขึ้นได้
หนานซุ่ยซุ่ยกล่าว “ตามที่พวกเจ้าจัดการเถิด ข้ากลับไปยังรถม้าแล้ว”
ไม่รอให้พวกเขาพูด หนานซุ่ยซุ่ยก็หันกายกลับไปยังรถม้า
จู้เลี่ยงเอ่ยเสียงเบา “ไม่คิดว่าพระชายาจะยังทำให้คนหายไปได้ด้วย ช่างเก่งกาจเกินไปแล้วกระมัง”
เจียงวั่งก็เอ่ยตาม “ใช่แล้ว พระชายาองค์นี้มิใช่คนที่ควรไปยั่วยุเลย ต่อไปพวกเราทำดีกับนางสักหน่อยเถิด อย่าให้…”