กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 156 ในซาลาเปานี้มีเนื้อด้วย
หนานซุ่ยซุ่ยผละจากอ้อมกอดของเขา เชิดใบหน้าน้อย ๆ ขึ้นมองเขา “ท่านพี่ ต่อจากนี้อย่าพูดเช่นนั้นอีกเลยนะ ซุ่ยซุ่ยเพียงอยากให้ท่านพี่มีความสุข ไม่อยากให้ท่านพี่เศร้าโศก”
เซียวเช่อพยักหน้าเล็กน้อย มุมปากฝืนยิ้มขื่นราง ๆ รอยยิ้มนั้นไปไม่ถึงก้นตา แล้วเลือนหายไปจากมุมปาก ราวกับเคยชินกับการกลืนอารมณ์นับพันนับหมื่นลงสู่ท้อง
เขายกมือขึ้นลูบเบา ๆ บนกระหม่อมของหนานซุ่ยซุ่ย เอ่ยเสียงต่ำ “ดี ข้าจำไว้แล้ว”
หนานซุ่ยซุ่ยพลันคิดอะไรขึ้นได้ ยิ้มแฮะ ๆ ใส่เซียวเช่อ “ท่านพี่ ยังจำเรื่องเดิมพันได้หรือไม่ ท่านแพ้แล้วนะ ดังนั้นซุ่ยซุ่ยจะดีดหน้าผากท่านแล้ว!”
เซียวเช่อชะงักไปเล็กน้อย ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าพระชายาโง่เขลาของเขาจะความจำดีถึงเพียงนี้!