กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 127 อย่าใช้การข่มขวัญแบบนั้นมาขู่ข้า
เจ้าหน้าที่ทางการเหล่านั้นนึกถึงว่าคนพวกนั้นล้วนเป็นคนรู้จักของท่านอ๋องหนิง อีกทั้งยังเพียงแค่ปะปนอยู่ในขบวนเนรเทศ จึงได้แต่อดทนต่อพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า!
แต่ผ่านไปครึ่งชั่วยาม เสียงเหล่านั้นช่างเหมือนยุงในถิ่นทุรกันดารยามค่ำคืน หึ่ง ๆ ๆ ก้องอยู่ข้างหูไม่หยุด!
เดิมทีแดดก็แผดเผา เผาจนใจคนลุกเป็นไฟ ยังมีพวกนี้ร้องห่มร้องไห้โหยหวนอยู่ข้างหูไม่หยุด จนกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้อูฐล้มทั้งตัว
เจ้าหน้าที่ทางการพวกนั้นที่หมดความอดทนมานานก็ระเบิดอารมณ์ขึ้นโดยสิ้นเชิง ชีซิงเสียนตะโกนลั่นว่า “ไอ้พวกเวรเอ๊ย เสียงดังจนตายจริง ๆ หุบปากกันให้หมด!”
พูดพลางก็ตวัดแส้ขึ้นแล้ว