กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 97 กลิ่นศพข้างทาง
ชีซิงเสียนชะงักไปชัดเจน จากนั้นก็ราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง พลันขนพองขึ้นมาทันที
เขาหน้าแดงก่ำด้วยความโมโห โต้กลับว่า “หลินฝ่าง! เจ้ายังมีหน้ามาพูดอีกหรือ ตอนที่ข้าบอกว่าจะไปขโมย ข้าไม่ได้บังคับพวกเจ้านี่นะ ตอนนี้จะถูกเฆี่ยนแล้ว กลับเทขี้ใส่หัวข้าเสียได้”
แต่แรกที่ชีซิงเสียนเสนอให้ไปขโมย เขาไม่ได้บังคับผู้ใดเลย ทั้งหมดล้วนเป็นความสมัครใจของพวกเขาเอง
ไม่นึกเลยว่าเมื่อเรื่องวุ่นวายมาถึง พวกเขากลับคนหนึ่งบ่นพึมพำ อีกคนก็ชี้โทษ!
หลินฝ่างลำคอตันไปครู่หนึ่ง เขายังอยากพูดอะไรอีก แต่กลับถูกเว่ยเหยียนที่อยู่ข้าง ๆ ดึงไว้