ตอนที่ 92 มีคนขโมยเสบียงแห้งของพวกเรากลางดึก

ตอนที่ 92 มีคนขโมยเสบียงแห้งของพวกเรากลางดึก

“คำพูดนั้น……ไม่ผิดเลย” ใบหน้าของชีซิงเสียนแดงก่ำราวกับผ้าแดงผืนหนึ่ง เขาอยากหาหน้ารูหนูมุดลงไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว

หลินฝ่างอายจนไม่กล้าเงยหน้า เอ่ยเสียงอู้อี้ว่า “ขอเพียงท่านไม่เอาเรื่องคืนนี้ไปพูด ต่อแต่นี้ท่านจะว่าอย่างไรก็เป็นอย่างนั้น”

ฉินโม่เก็บกระบี่เข้าฝักอย่างไม่รีบร้อน น้ำเสียงเรียบเฉยจนไร้ระลอกคลื่น “จำคำที่พวกเจ้าพูดวันนี้ไว้ให้ดี”

ไม่ทันรอให้ชีซิงเสียนและพวกพูด ฉินโม่ก็หันหลังกลับขึ้นรถม้าไป

หลายวันมานี้พวกเขาควรนับว่ายังโชคดีที่ขโมยเสบียงไปไม่ได้ มิฉะนั้นฉินโม่ก็คงไม่พูดจาดี ๆ เช่นนี้

ทั้งสี่คนก้มหน้า กลับไปยังค่ายอย่างหงอย ๆ แล้วนอนลง