ตอนที่ 85 เป็นคนไม่ควรเห็นแก่ตัว

ตอนที่ 85 เป็นคนไม่ควรเห็นแก่ตัว

ชีซิงเสียนขมวดจมูกด้วยความรังเกียจ โบกมือราวกับไล่แมลงวัน พลางเอ่ยเสียงเสียดสี “ข้ายังไม่มีจะกินจะดื่ม เอาอะไรมาให้พวกเจ้า ยังจะมาขออาหารอีก ช่างหน้าด้านเสียจริง”

จ้าวเจิงสีหน้าหม่นหมอง จ้องชีซิงเสียนด้วยสายตาเย็นชา

สายตานั้นทำให้ใจของชีซิงเสียนกระตุกวูบ ไม่กล้าพูดอะไรอีก รีบปิดปากทันที

บรรดาผู้พลัดถิ่นที่คุกเข่าอยู่กับพื้นแข็งค้างอยู่กับที่ ต่างมองชีซิงเสียนด้วยความไม่เชื่อสายตา

ในดวงตาของผู้พลัดถิ่นหลายคนเต็มไปด้วยความสงสัย อย่างไรเสียคนเหล่านี้ล้วนเป็นเจ้าหน้าที่ทางการที่คุมนักโทษเนรเทศ เหตุใดจะไม่มีอาหารกินแม้แต่คำเดียว