ตอนที่ 75 ข้าช่วยเจ้าไว้เมื่อใด?

ตอนที่ 75 ข้าช่วยเจ้าไว้เมื่อใด?

เซียวเช่อหยิบผ้าเช็ดหน้าสีดำที่พับไว้อย่างเรียบร้อยออกมาผืนหนึ่ง ขั้นแรกก็เช็ดเหงื่อบนฝ่ามือของนางให้แห้งด้วยความอดทน จากนั้นจึงยกมือขึ้น ค่อย ๆ ช่วยเช็ดเหงื่อร้อนบนใบหน้าของนางออกไปทีละน้อย

ต่อจากนั้น เซียวเช่อก็หยิบพัดกลมขึ้นมา ค่อย ๆ โบกพัดให้หนานซุ่ยซุ่ยเบา ๆ น้ำเสียงของเขาไพเราะนุ่มนวล เอ่ยถามเสียงเบาว่า “ยามนี้ดีขึ้นบ้างหรือไม่”

ดวงตาของหนานซุ่ยซุ่ยโค้งลงเป็นรูปจันทร์เสี้ยว นางพยักหน้า สีหน้าเปี่ยมไปด้วยความเพลิดเพลิน “อื้อ สบายแล้ว ขอบคุณท่านสามีนะ”

ริมฝีปากบางของเซียวเช่อขยับยกขึ้น ในดวงตาสีดำล้ำลึกคู่นั้นเคลือบไว้ด้วยรอยยิ้ม “สบายก็ดีแล้ว”

หนานซุ่ยซุ่ยหาวออกมาหวอดหนึ่ง หลังจากหาท่านอนสบาย ๆ บนตั่งนุ่มแล้วล้มตัวลงนอน เพียงครู่เดียวนางก็ผล็อยหลับสนิทไป