ตอนที่ 61 ราวกับลูกแมวที่ไม่อยู่นิ่ง

ตอนที่ 61 ราวกับลูกแมวที่ไม่อยู่นิ่ง

“สามีอย่าได้โกรธเลยนะ ซุ่ยซุ่ยไม่กอดมันแล้วได้หรือไม่”

เสียงนุ่มนิ่มของหนานซุ่ยซุ่ยดังขึ้นในห้องโดยสารรถม้าอันเงียบสงบ แฝงเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อย ราวกับนางได้รับความอยุติธรรมใหญ่หลวงนัก ทว่ากลับกำลังพยายามสุดกำลังที่จะปลอบเขา

สายตาของเซียวเช่อตกลงบนมือของนางที่ค้างอยู่กลางอากาศ ก่อนจะค่อย ๆ เลื่อนขึ้นช้า ๆ มองหางตาที่แดงเรื่อเล็กน้อยและกลีบปากที่เม้มแน่นของนาง

อกที่อึดอัดคับข้องของเขาเดิมที ราวกับถูกขนนกเส้นบางเบาที่สุดไล้ไปเบา ๆ ความรำคาญเล็ก ๆ ที่เกิดเพราะหนานซุ่ยซุ่ยกอดสุนัขนั้น กลับสลายหายไปกว่าครึ่งอย่างน่าอัศจรรย์ในเสียงอันอ่อนนุ่มนี้

“ข้าโกรธแต่เมื่อไรเล่า”