ตอนที่ 52 เกรงว่าชุนอิ๋งจะไม่เหลือแม้แต่ศพครบส่วน

ตอนที่ 52 เกรงว่าชุนอิ๋งจะไม่เหลือแม้แต่ศพครบส่วน

“เจ้าลำบากแล้ว” น้ำเสียงของเซียวเช่อกลายเป็นทุ้มต่ำแหบพร่า

ฉินโม่กล่าว “ท่านอ๋องชมเกินไปแล้ว”

“ขึ้นมาเถิด” เซียวเช่อก้มตาลงมองหนานซุ่ยซุ่ย ยื่นมือออกไป แล้วดึงนางขึ้นรถลากอย่างมั่นคง

หนานซุ่ยซุ่ยอาศัยจังหวะนั้นนั่งให้มั่นคงขึ้นมาเชิดใบหน้าเล็ก ๆ ที่งดงามสดใสนั้นขึ้น แล้วอ้าปากยิ้มแย้มราวกับไม่คิดอะไร หัวเราะแฮะ ๆ ใส่เซียวเช่อ

นางอ้อนเสียงหวานนุ่ม “สามีช่างดีจริง ขอบคุณสามีนะ”

เซียวเช่อยกมือขึ้น ใช้ชายแขนเสื้อค่อย ๆ เช็ดเม็ดเหงื่อละเอียดบนหน้าผากของนางออกทีละน้อย

เขากระตุกมุมปาก ฝืนบีบรอยยิ้มออกมาหนึ่งรอย ทว่าภายในรอยยิ้มนั้นกลับเต็มไปด้วยความขมขื่นที่ละลายไม่ออก เขาเอ่ยแก้เบา ๆ “ฉินโม่เป็นคนลากพวกเรา เจ้าควรขอบคุณเขาจึงจะถูก”