ตอนที่ 42 ข้าจะไม่ให้ฝ่าบาทฆ่าเจ้า

ตอนที่ 42 ข้าจะไม่ให้ฝ่าบาทฆ่าเจ้า

ซู่ซินเดินมาหน้าหนานซุ่ยซุ่ย ค้อมกายคารวะแล้วกล่าวว่า “พระชายา ท่านอ๋องให้บ่าวพาท่านไปห้องหนังสือเจ้าค่ะ”

พินิจดูให้ดี ใบหน้าของซู่ซินขาวซีดลงเล็กน้อย มือทั้งสองกำชายเสื้อไว้แน่น เห็นได้ชัดว่านางกำลังกังวลเรื่องหนานซุ่ยซุ่ย

เจ้าของร่างเดิมทนทรมานอยู่ในจวนโหวหลินอันตลอดสิบกว่าปี ไม่เคยได้เสวยสุขแม้แต่วันเดียว ราวกับมีชีวิตอยู่ในปลักตม ถูกผู้คนเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้าทุกวัน

นับแต่แต่งเข้าจวนอ๋องหนิง ชีวิตก็เริ่มมีไออุ่นของผู้คนเสียบ้าง

เซียวเช่อปฏิบัติต่อนางอย่างใจกว้างอ่อนโยน ไม่เคยทำหน้าหนาวชาใส่ บ่าวไพร่ในจวนก็ไม่มีผู้ใดกล้าทำสีหน้าให้เกลียดชังนาง