ตอนที่ 25 ระวังภัยจะมาจากปาก

ตอนที่ 25 ระวังภัยจะมาจากปาก

เหลิ่งหุนกระชับบังเหียน ม้าก็หยุดลงตามจังหวะ

พวกผู้พลัดถิ่นคุกเข่าอยู่กับพื้น อ้อนวอนให้เหลิ่งหุนเมตตาปรานีให้พวกเขาได้ดื่มน้ำสักอึกและกินอาหารสักคำ พร้อมบอกว่าพวกเขาหลายวันแล้วที่ไม่ได้กินอะไรเลย แทบจะอดตายอยู่แล้ว

มองดูพวกผู้พลัดถิ่นเหล่านั้นอีกครั้ง ทุกคนหน้าเหลืองซีดผอมโซ เสื้อผ้าขาดรุ่งริ่ง

เพราะกระหายน้ำมานานเกินไป ริมฝีปากของพวกเขาจึงแห้งแตกเป็นขุยไปนานแล้ว ถึงขั้นมีเลือดสีแดงคล้ำซึมออกมา ช่างน่าสังเวชเกินไปนัก

เหลิ่งหุนหยิบถุงน้ำที่อยู่ข้าง ๆ ขึ้นมา แล้วกล่าวกับพวกผู้พลัดถิ่นเหล่านั้นว่า “พระชายาของพวกเรามีจิตเมตตา จะให้น้ำและอาหารแก่พวกเจ้า แต่พวกเจ้าห้ามเบียดเสียดกัน ยิ่งห้ามเข้ามาแย่งชิงกันเป็นอันขาด”