กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 ความขัดแย้งในหุบเขารุ่งอรุณ
“นายท่าน ถึงหุบเขารุ่งอรุณแล้ว”
หลังผ่านวงแสงมา เย่เหวินเซวียนก็มาอยู่บนลานโล่งแห่งหนึ่ง
พอเห็นภาพตรงหน้า เย่เหวินเซวียนก็อดพูดด้วยความรู้สึกทึ่งไม่ได้ “นี่น่ะหรือหุบเขารุ่งอรุณ”
สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าเย่เหวินเซวียนคือยอดเขาที่ทอดยาวต่อกันไปไม่สิ้นสุด
ภูเขาแต่ละลูกสูงชัน ราวกับถูกพลังเหนือธรรมชาติฟันสกัดขึ้นมา! ในหุบเขามีต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าอยู่เต็มไปหมด! ทั้งพืชพรรณที่ขึ้นหนาทึบจนบดบังแสงอาทิตย์และยอดเขาที่สูงชันผิดธรรมดา ทำให้เทือกเขาทงเทียนแห่งนี้ดูราวกับดินแดนรกร้างที่ไร้ชีวิต
ที่นี่ดูเหมือนดินแดนรกร้างที่ไร้ชีวิตจริง ๆ
ถึงจะมีต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าขึ้นอยู่ แต่ก็กลบกลิ่นอายแห่งความตายที่ปกคลุมอยู่ไม่ได้