ตอนที่ 121 มนุษย์มารอิงซ่า

ตอนที่ 121 มนุษย์มารอิงซ่า

“ท่านเจินเหริน ท่านผู้ปกครองเมือง ข้าแค่หลงผิดไปชั่ววูบ ถูกเขาหลอกเอา ได้โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย ท่านเจินเหริน ไว้ชีวิตข้าด้วย!” เยว่ปู่อี้คุกเข่าร้องไห้อ้อนวอนไม่หยุด

จากนั้นเขาก็คลานเข้าไปกอดขาหลู่อิงหู่ไว้แน่น “ท่านน้าเขย ท่านน้าเขย เห็นแก่ท่านน้าของข้า ช่วยข้าด้วย ช่วยข้าด้วย!”

หลู่อิงหู่ทำหน้าเย็นชา ตอนนี้เขาอยากตบเยว่ปู่อี้อีกสักฉาดเท่านั้น

‘ถ้าเจ้าไม่ปล่อยให้ใครจับผิดได้ จะอวดดีแค่ไหนก็ตามใจ แต่นี่อะไร ทุกอย่างถูกแฉออกมาหมดแล้ว ข้าจะเอาปัญญาที่ไหนไปช่วยเจ้า!’

ถ้าหยินหยางเจินเหรินไม่อยู่ หลู่อิงหู่ก็อาจกลบเรื่องนี้ได้จนหมด แต่เมื่อมีหยินหยางเจินเหรินอยู่ด้วย เรื่องนี้ไม่มีทางจบง่ายๆ แน่

หยินหยางเจินเหรินเป็นผู้วางค่ายกลขั้นสี่ เขาเกลียดค่ายกลชั่วร้ายแบบนี้มาก โดยเฉพาะค่ายกลที่ผิดมนุษยธรรม