กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 92 เดินทางไปสำนักควบคุมอสูร
ตำบลเซี่ยงเซวียน ห้องโถงในคฤหาสน์ตระกูลเย่
ตอนนี้ซุนตี้ฝานกำลังรอเย่เหวินเซวียนอย่างกระวนกระวาย ส่วนซุนหรูอวี้ก็นั่งตัวตรงอย่างสำรวมอยู่ข้าง ๆ
“เจ้าตระกูลซุน ให้ท่านรอนานแล้ว” เย่เหวินเซวียนพูดขณะเดินเข้ามา
ซุนตี้ฝานกับซุนหรูอวี้รีบลุกขึ้น แล้วพูดด้วยความเคารพว่า “คารวะเจ้าตระกูลเย่”
“เจ้าตระกูลซุน คุณหนูซุน ไม่ต้องเกรงใจกันถึงเพียงนี้หรอก” เย่เหวินเซวียนพูดพลางยิ้ม
พอได้ยินเช่นนั้น ซุนหรูอวี้ก็เงยหน้ามองเย่เหวินเซวียนที่นั่งอยู่บนที่นั่งประธาน ชายตรงหน้าเหมือนดวงจันทร์สว่างกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน รอบตัวให้ความรู้สึกเย็นชา แต่กลับอ่อนโยนกับคนอื่นมาก