กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมืองหลิน
อาทิตย์อัสดงอันอ่อนโยนทอแสงตกลงบนผืนแผ่นดินอย่างสม่ำเสมอ
ขับเน้นให้หญิงสาวคนหนึ่งที่กำลังแผดเสียงดูหงุดหงิดอยู่บ้าง
“ย่า อายุเท่าไหร่แล้ว ทำไมยังแอบไปซื้อลูกอมที่ร้านค้าสวัสดิการอีก” ซูเสี่ยวชีเท้าสะเอวทั้งสองข้างชี้ไปที่คนแก่ผมขาวโพลนตรงหน้า
ยายหมอผีซูแกล้งทำเป็นหูหนวก “ฉันไม่ได้กินข้าวเช้า เที่ยงวันก็ไม่ได้กินข้าว กำลังหิวท้องกิ่วอยู่นะ”
คนเดินถนนได้ยินเข้าก็รู้สึกว่าหญิงชราคนนี้น่าสงสารเหลือเกิน
“ฉันว่านะแม่หนู หาอะไรให้กินหน่อยเถอะ” ชายคนพูดหนีบกระเป๋าเอกสารไว้ “ต้องรู้จักกตัญญูต่อคนแก่นะ ดูจากอายุก็ไม่น้อยแล้ว ลูก ๆ คงสิบกว่าขวบแล้วใช่ไหม”
ยายหมอผีซูพยักหน้าช้า ๆ มือข้างหนึ่งทัดปอยผมสีขาวข้างหูไปไว้ด้านหลัง