กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีค่อย ๆ เงยหน้าขึ้น “มีอะไรเหรอ”
เธอกดขมับ หัวสมองมีอาการวิงเวียนเป็นระลอก ๆ
จ้านเป่ยเหิงตาแดงก่ำ อุ้มซูเสี่ยวชีขึ้นมา เอ่ยเสียงดุว่า
“จากนี้ไปต้องพักฟื้นร่างกายให้ดี ใครมาตามก็ไม่ได้ทั้งนั้น”
ซูเสี่ยวชีรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
ยังไงกันเนี่ย
มีรสนิยมชอบความรุนแรงหรือไง ซูเสี่ยวชีลูบหน้าผากตัวเอง ดูก็ไม่ได้ตัวร้อนนี่นา
ต้องเป็นเพราะเสน่ห์ของผู้ชายตรงหน้านี่แน่ ๆ
จ้านเป่ยเหิงอุ้มซูเสี่ยวชีไปที่เตียง หยิบกระจกส่งให้เธอดู
“เธอดูนี่สิ…”