ตอนที่ 249 ชีวิตเคยเจิดจ้าดั่งดอกไม้ไฟ

ซูเสี่ยวชีรู้สึกเบื่อหน่าย นักเวทอย่างพวกเธอเห็นความสุขความเศร้าในโลกมนุษย์มามากแล้ว ได้ฝึกฝนจนมีจิตใจแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าไปนานแล้ว จึงดึงมือของจ้านเป่ยเหิงมาจับเล่นแก้เบื่อ

“เป่ยเหิง นายไม่มีเรื่องอะไรกันที่นี่แล้วใช่ไหม”

“สองคนนั้นทำไมถึงต้องฆ่าโจวเนี่ยนเฟยด้วย”

จ้านเป่ยเหิงชำเลืองมองโจวเนี่ยนเฟย “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับการที่เขามาที่มี่อวิ๋น”

เขาไม่ได้พูดเรื่องงานของโจวเนี่ยนเฟยมากนัก บอกเพียงแต่งานของเขาเกี่ยวข้องกับพ่อแท้ ๆ ของเขา

ซูเสี่ยวชีเข้าใจแล้ว

เธอเอียงศีรษะซบไหล่ของจ้านเป่ยเหิงเบา ๆ “ย่าน่าจะถึงเมืองหลวงแล้วล่ะ”

“อืม แม่กับเป่ยเย่าไปรับท่านแล้ว”

จ้านเป่ยเหิงโอบไหล่ซูเสี่ยวชี ทั้งสองคนพิงกันฟังคนหนึ่งคนกับผีหนึ่งตนที่อยู่ตรงหน้าบอกเล่าความคิดถึง

“เสี่ยวชี แม่ของโจวเนี่ยนเฟยทำได้เพียง... เหรอ”