กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สีหน้าของจ้านเป่ยเหิงเย็นเยียบ ขณะกำลังจะก้าวไปข้างหน้าเพื่อพูดอะไรบางอย่างก็ถูกซูเสี่ยวชีห้ามไว้เสียก่อน
“อย่าใจร้อน พวกเราต้องเอาชนะใจคนด้วยคุณธรรม”
ซูเสี่ยวชีหรี่ตาลงเล็กน้อย
สวีซื่อไห่ลอบทอดถอนใจในใจว่าซูเสี่ยวชีช่างเป็นผู้หญิงที่ใจกว้างและมีความอดทนสูงยิ่งนัก
“จะไม่เชิญพวกเราเข้าไปนั่งข้างในหน่อยหรือ”
แม่หยางพูดจาเหน็บแนมประชดประชัน “เข้ามาสิ ทำตัวเหมือนกลับบ้านตัวเองนั่นแหละ”
คำพูดของเธอมีความหมายแฝงลึกซึ้ง
ซูเสี่ยวชีตอบกลับอย่างครุ่นคิด
“แค่สถานที่ซอมซ่อพรรค์นี้ พวกเธอยังเห็นเป็นของล้ำค่าได้ แสดงว่าพวกเธอมันไร้ประโยชน์จริง ๆ นั่นแหละ”
“ไก่อ่อนทั้งรัง”