กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีกินข้าวเสร็จ จ้านเป่ยเซิ่งก็ขับรถมารับเธอ
“น้องสะใภ้ พวกเราไปสมทบกับเป่ยเหิงกัน”
เมื่อคืนเจี่ยงเจี้ยนฟางนอนหลับไม่สนิท ขอบตาคล้ำเป็นวงกว้าง น้ำเสียงตอนพูดก็ดูอ่อนเพลีย เธอหยิบขนมเค้กไข่มาหนึ่งถุงจากห้องครัว และยังมีน้ำถั่วลิสงอีกหนึ่งกา
“เสี่ยวชี เอาไปกินระหว่างทางนะ”
ซูเสี่ยวชีพยักหน้า
ปลอบใจว่า
“แม่ ก็อย่าเสียใจเกินไปเลย แต่ละคนต่างก็มีเส้นทางของตัวเองต้องเดิน”
“คำพูดดี ๆ ไม่อาจเตือนสติผีที่รนหาที่ตายได้หรอก”
เจี่ยงเจี้ยนฟางปาดน้ำตา “ฉันรู้ แต่เด็กคนนี้ไม่ยอมฟังคำเตือนเลย เช้าตรู่ก็เก็บเสื้อผ้าของตัวเองออกไปแล้ว”
เรื่องให้เธอไปอยู่ที่หอพักก็เรื่องหนึ่ง