เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
มารดาจางมองซูเสี่ยวชีด้วยสายตาวังเวง ปากพึมพำกับตัวเอง “แกทำลายเทพชั่วร้ายของฉันไม่ได้ ฉันแยกจากอาเยวี่ยของฉันไม่ได้”
ซูเสี่ยวชีเหลือบมองเธอเรียบ ๆ
“อย่ามาทำน่าสะอิดสะเอียนหน่อยเลย ตอนที่ลูกสาวคุณต้องการคุณจริง ๆ สิ่งที่คุณคิดไม่ใช่เธอหรอก”
“สิ่งที่คุณคิดคือหน้าตาอันน่าเวทนาของคุณต่างหาก”
มารดาจางเผยแววตาเหี้ยมเกรียม “แกจะไปเข้าใจอะไรกัน ฉันเป็นแม่ม่าย เลี้ยงดูลูกสาวคนเดียวมันยากลำบากแค่ไหน”
“มันยากกว่าการสูญเสียลูกสาวไปหรือเปล่าล่ะ”
คำพูดของซูเสี่ยวชีดั่งสายฟ้าฟาดลงมา
มารดาจางเริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้น เธอเสียใจเหลือเกิน
เสียใจที่ตอนนั้นไม่น่าทำเช่นนั้น
ทว่าสวรรค์ไม่ให้โอกาสเธออีกต่อไปแล้ว ถึงได้ทำข้อตกลงกับเทพชั่วร้าย ทั้งที่รู้ชัดว่าเทพชั่วร้ายมีคำว่าชั่ว แต่ก็ยังเลือกที่จะทำข้อตกลงโดยไม่หันหลังกลับ