ตอนที่ 169 ไม้อ่อนดัดง่าย ไม้แก่ดัดยาก

หลังจากจัดการเรื่องของจ้านเป่ยถิงเรียบร้อย ในใจของซูเสี่ยวชีก็เบิกบานยิ่งนัก

เธอขึ้นไปชั้นบนอย่างอารมณ์ดีเพื่อพักผ่อนยามบ่าย

จ้านเป่ยเหิงยันไม้เท้ากลับขึ้นมาบนชั้นสอง ก็เห็นซูเสี่ยวชีนอนแผ่หลาอยู่บนเตียงแล้ว

ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม ปากก็พร่ำบ่นพึมพำ:

“ติดเงินฉัน 480 อย่าลืมล่ะ”

จ้านเป่ยเหิง: “...”

เฮ้อ

วันหน้าจะติดหนี้ไม่ได้อีกแล้ว ดูสิว่าทำเอาเสี่ยวชีกังวลขนาดไหน

ภายในเขตบ้านพักหน่วยงาน

วันนี้กลับมีทัศนียภาพที่แปลกตาออกไป