กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีวางพู่กันลง หยิบเข็มเล่มหนึ่งออกมาทิ่มลงบนนิ้วมือของตัวเองเบา ๆ หนึ่งที
บีบเลือดออกมาหนึ่งหยด
รอยเลือดดูราวกับดอกไม้สีแดงชาดดอกหนึ่ง
ซูเสี่ยวชีถือยันต์เอาไว้ หันหลังกลับไปยืนอยู่หน้าเตียง
“ท่านบรรพาจารย์ลำดับที่ 77 ศิษย์หลานมีคำขอร้องที่ท่านไม่อาจปฏิเสธ ท่านผู้เฒ่าต้องปกป้องสองชีวิตน้อย ๆ นี้ให้ได้” ดวงตาทั้งคู่ของซูเสี่ยวชีปิดสนิท หลังจากเอ่ยจบก็ท่องคาถาต่อไป
ยันต์ในมือร่วงหล่นลงเหนือท้องน้อยของหญิงสาว
แสงทองบนยันต์วาบขึ้นคราหนึ่ง จากนั้นก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
ฟางจื้อหย่วนมองดูด้วยความสงสัย
ยันต์... หายไปไหนแล้ว
หลี่เทียนเจินเบิกดวงตาคู่หนึ่งที่ไม่สุขุมลุ่มลึกอีกต่อไป ถามขึ้นอย่างไร้เดียงสาว่า