กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้านเป่ยเหิงถลึงตาใส่เหล่านักรบเหล่านั้น “เดี๋ยวกลับไปเพิ่มเวลาฝึกซ้อม”
“หัวหน้าหน่วย ขอแค่ฉันได้เข้าทีมรบพิเศษ ต่อให้เพิ่มอีกห้าชั่วโมงก็ไม่มีปัญหา”
“พวกเราสมาชิกทีมรบพิเศษไม่กลัวอยู่แล้ว”
ซูเสี่ยวชีขยับเข้าไปใกล้จ้านเป่ยเหิง “พวกนายช่วงสองวันนี้คงต้องมีศึกสงครามอีกแล้วสินะ”
“เสี่ยวชี รอฉันกลับไปนะ”
จ้านเป่ยเหิงปล่อยมือซูเสี่ยวชี สายตายังคงจับจ้องที่เธอ แต่ปากกลับเอ่ยว่า “ผู้การเสิ่น ระหว่างทางช่วยดูแลเสี่ยวชีให้มากหน่อยนะ”
แมวดำอ้วนส่งเสียง “เหมียว” ออกมาอย่างไม่ยอมจำนน
แมวตัวเบ้อเร่อขนาดนี้มองไม่เห็นหรือไง
จ้านเป่ยเหิง “……” เจ้าแมวดำตัวใหญ่นี่คิดจะชิงความโปรดปรานหรือไง
จนกระทั่งรถแล่นหายลับสายตาไป