เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีสูดหายใจเข้าลึก “คนตระกูลนั้นสันดานเลวทรามจนถึงกระดูกดำ เป็นพวกไร้จิตสำนึกกันทั้งสิ้น เธออย่าได้ใจอ่อนหันหลังกลับไปเพราะเรื่องนี้เด็ดขาด”
“ถ้าเธอหันหลังกลับไป ก็จะถูกพวกมันทุบตีจนสิ้นใจตาย แล้วเอาศพเธอไปทิ้งอยู่ดี”
หลินผิงปวดใจราวกับมีมีดมากรีดเฉือน
ซูเสี่ยวชีพูดถูก ลูกสาวของเธอจะยอมเป็นคนโง่ที่ยอมเสียเปรียบไม่ได้ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเป็นกองไฟยังจะกระโดดเข้าไปอีก
วินาทีนี้ หลินผิงรู้เพียงว่าตนเองต้องให้ความสำคัญกับลูกสาวมากที่สุด
ทุกสิ่งทุกอย่างต้องยึดลูกสาวเป็นหลัก
“จืออี้ เธอเลิกคิดเถอะ หุบเขากันดารพรรค์นั้นมีอะไรกันดีให้ต้องกลับไปกัน”
เฉินจืออี้เองก็เป็นแม่ ช่วงนี้เหล่าเอ้อร์เอาแต่เกลี้ยกล่อมให้เธอรับพ่อของเขามาอยู่ด้วย
หัวหน้าคือคนที่เฉินจืออี้ให้กำเนิดกับสามีคนก่อน