ตอนที่ 100 ซูเสี่ยวชีชอบพวกที่มาร้องขอให้คนอื่นทรมานแบบนี้แหละ

แมวดำตัวใหญ่กินอย่างเอร็ดอร่อย มันร้อง “เหมียว” ใส่ซูเสี่ยวชีทีหนึ่ง ราวกับกำลังบอกว่า “ของอร่อยที่สุดในใต้หล้า อยากกินอีกต้องทำยังไง”

ซูเสี่ยวชีเลิกคิ้วขึ้น ก็รู้อยู่แล้วว่าแมวดำอ้วนตัวนี้ไม่ธรรมดา

ในอนาคตต้องเป็นผู้ช่วยที่ดีของเธออย่างแน่นอน เสียแค่อารมณ์ของหมอนี่ไม่ค่อยจะดีเท่าไร

ซูเสี่ยวชีรับเงินของเธอมา แล้วยื่นห่อกระดาษด้านข้างให้เธอ “ข้างในคือน้ำตาลทรายแดง ตอนนี้เธอต้องการน้ำตาลทรายแดงมากกว่าใครทั้งนั้น รู้ไหม”

เด็กของเธอสุขภาพแข็งแรงดีอย่างยิ่ง

แต่ตัวเธอกลับปรากฏปราณมรณะขึ้นบนร่างแล้วด้วยสาเหตุจากลูกแก้ว

“เดี๋ยวค่อยเอายันต์คุ้มกายไป”

หญิงคนนั้นส่ายหน้า “ไม่ต้องใช้ยันต์คุ้มกายแล้ว ฉันขอรบกวนท่านช่วยจัดการลูกแก้วเม็ดนั้นที่บ้านเดิมฝ่ายหญิงของฉันทิ้งทีเถอะ”

ระหว่างคิ้วและตาของเธอแฝงความพ่ายแพ้และความจนใจ

“ได้” ซูเสี่ยวชีขอเส้นผมของเธอมาหนึ่งเส้น แล้วถือเส้นผมเดินเข้าไปในห้อง