ตอนที่ 94 ตัวซวยอย่างแกมีอะไรให้ต้องโมโห?

ซูเสี่ยวชีขณะพูดก็แอบแปะยันต์แผ่นหนึ่งในมือลงบนผนังของตระกูลจ้านอย่างเงียบเชียบ กระดาษยันต์พอเข้าใกล้ผนังก็ผลุบหายเข้าไปทันที

ป้าใหญ่ตระกูลจ้านมองซูเสี่ยวชีด้วยความสงสาร “เสี่ยวชี ค้างที่บ้านฉันสักคืนไหม?”

ซูเสี่ยวชีมองดูดวงอาทิตย์ด้านนอก “ไม่ล่ะค่ะคุณป้าใหญ่ ฉันจะไปขึ้นรถที่สหกรณ์ประชาคมรีบเข้าตัวอำเภอ”

เธอไม่อยากอยู่ที่กองการผลิตตระกูลจ้านแม้แต่วันเดียวแล้ว

ป้าใหญ่ตระกูลจ้านก็รู้ว่ากองการผลิตตระกูลจ้านไม่มีอะไรให้น่าอาลัยอาวรณ์

“งั้นก็ดีเหมือนกัน”

หัวหน้ากองการผลิตได้ยินว่าซูเสี่ยวชีจะไป จึงรีบพูดว่า “ให้รถแทรกเตอร์ของหมู่บ้านไปส่งเธอที่ตัวอำเภอเถอะ”

รับเงินหกสิบหยวนของซูเสี่ยวชีมาแล้ว ใช้รถแทรกเตอร์สักคันคงไม่เกินไปนักหรอก

ชาวบ้านไม่มีใครคัดค้าน

นี่มันเซียนหญิงแจกทรัพย์ชัด ๆ