ตอนที่ 86 แม่ไก่ตัวน้อยที่บ้านไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว

“พวกเราเผลอทำเขาหายไป พวกเราไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะ” ซือหงอิงคิดว่าตนเองเป็นคนจิตใจดีมากคนหนึ่ง

มิเช่นนั้น คงไม่เลี้ยงดูจ้านเป่ยเหิงจนเติบใหญ่

เธอลืมไปเสียสนิทว่า เป็นเพราะหมอดูบอกว่าจ้านเป่ยเหิงมีโชคลาภดี จะช่วยปกปักรักษาครอบครัวของพวกเขา ถึงไม่ได้ทิ้งเขาไป

“แล้วกำไลทองคำล่ะ” ซูเสี่ยวชีได้ฟังจนโทสะพุ่งพล่านไปทั้งตัว

“เอาไปแลกเป็นเงินแล้ว” ตอนนั้นยังสามารถนำกำไลทองคำไปแลกเป็นเงินได้

ช่วงเวลานั้นแถบนี้ยังไม่สงบเรียบร้อย ยังไม่ได้ปลดปล่อยอย่างแท้จริง

ทองคำสามารถแลกของได้มากมาย

หูของซูเสี่ยวชีขยับไหวเล็กน้อย เธอประกบสองมือเข้าหากันแล้ววาดแผ่นยันต์ ยันต์ที่แปะอยู่บนตัวของจ้านแม่น้ำใหญ่พลันอันตรธานหายไป

จ้านแม่น้ำใหญ่รีบลุกพรวดพราดขึ้นมาแล้วสะบัดเศษดินบนตัวออก