กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซือหงอิงโมโหจนแทบหงายหลัง ทางด้านนั้นจูเฉี่ยวหลานก็กรีดร้องโหยหวนเหมือนหมูถูกเชือดขึ้นมาอีก
ฟังจนซือหงอิงอกสั่นขวัญแขวน
จ้านฉางเกินวิ่งมาถึงหน้าประตูก็ไม่ยอมเข้าไป กลัวว่าจะติดเสนียดจัญไร
“เฉี่ยวหลาน เธอเป็นอะไรไป”
จูเฉี่ยวหลานขดตัวอยู่บนพื้น เหงื่อท่วมหัว ใบหน้าขาวซีดราวกับผ้าสีขาว ในปากคร่ำครวญไม่หยุด:
“ฉางเกิน พาฉันไปสถานีอนามัยที”
ซือหงอิงอ้าปากด่าออกมาประโยคหนึ่ง “เจอเรื่องอัปมงคลแค่นี้ จะให้ผู้ชายพาแกไปโรงพยาบาลทำอะไรกัน”
จูเสี่ยวฟางนึกถึงคำพูดของซูเสี่ยวชีขึ้นมาได้ จึงรีบร้องอุทาน:
“แม่ เฉี่ยวหลานน่าจะแท้งบุตรจริง ๆ แล้ว”
“ถุย ฟังซูเสี่ยวชีผู้หญิงที่ยังไม่เคยมีลูกพูดเหลวไหล ฉันคลอดเด็กมาตั้งกี่คน ยังจะไม่รู้เรื่องเท่าเธอหรือไง”