เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนตระกูลจ้านไม่กี่คนนี้ไม่ได้สนใจเลยว่าการที่จ้านเป่ยเหิงไปภาคตะวันตกเฉียงใต้จะอันตรายเพียงใด สนใจเพียงเบี้ยเลี้ยงของเขาเท่านั้น ซือหงอิงเห็นสะใภ้ใหม่อายุยังน้อย ดูแล้วน่าจะบงการได้ง่าย
ในใจจึงผุดความคิดขึ้นมาหลายอย่างแล้ว
หลังจากทักทายกันไปรอบหนึ่ง
ซูเสี่ยวชีก็รู้ว่า คนที่นอนอยู่ในห้องฝั่งตะวันออกคือจ้านแม่น้ำใหญ่ พ่อของจ้านเป่ยเหิง
คนที่นั่งเงียบไม่พูดไม่จาอยู่ในห้องคือน้องชายคนโตของจ้านเป่ยเหิงชื่อจ้านฉางโกว ข้าง ๆ มีจูเสี่ยวฟางผู้เป็นภรรยานั่งอยู่
ซือหงอิงเอ่ยปากสั่งให้จูเสี่ยวฟางรินน้ำให้ซูเสี่ยวชีดื่มอย่างกระตือรือร้น
“เดินทางกลับมาเหนื่อยแย่เลยใช่ไหม ช่างบังเอิญจริง ที่บ้านยังมีไข่ไก่ที่ลุงฝ่ายแม่ของฉางเกินส่งมาเหลืออยู่อีกสองฟอง ฉันจะไปชงชาไข่ให้เธอสักชาม”
ซูเสี่ยวชีส่ายหน้า
“ไม่ต้อง ฉันกินที่สหกรณ์ประชาคมมาแล้ว”