เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หัวหน้ากองการผลิตหลายคนในสังกัดสหกรณ์ประชาคมหูตั่งพากันมารออยู่ที่นี่ “สหายหญิง มีน้ำหรือยัง”
พวกเขาล้วนมีสีหน้ากลัดกลุ้ม การดำนาปลูกข้าวล้วนต้องพึ่งพาน้ำอันน้อยนิดจากแม่น้ำซินสายนั้น
หากทำนาไม่ได้ขึ้นมา
ประชาชนทั่วทั้งมู่หยางคงต้องเผชิญกับภัยอดอยาก คงไม่ถึงกับต้องให้ประชาชนทั้งอำเภอรวมกลุ่มกันออกไปขอทานหรอกนะ
ยุคสมัยนี้ ประชาชนที่ไหนต่างก็ลำบากกันทั้งนั้น
ซูเสี่ยวชีชี้ไปทางต้นน้ำของแม่น้ำซิน “ในภูเขาซีซานมีแม่น้ำใต้ดินสายหนึ่งถูกอุดตันอยู่ พวกเราทลายหินในแม่น้ำใต้ดินเปิดทางแล้ว อีกเดี๋ยวบนภูเขาซีซานจะมีน้ำไหลบ่าลงมา”
“พวกคุณรีบส่งคนไปขุดเขื่อนกั้นน้ำที่ขวางอยู่ออกซะ ชักช้าไปทางต้นน้ำจะเกิดน้ำท่วมเอา”
“ถ้าขุดไม่ทัน ก็ระเบิดทิ้งไปเลยดีกว่า”
หัวหน้ากองการผลิตเหล่านั้นต่างมองหน้ากันไปมา
สหายหญิงคนนี้พูดจาเหมือนพวกเร่ขายแผ่นยาสมุนไพรตามถนนก่อนยุคการปลดแอกไม่มีผิด