ตอนที่ 75 ฮั่นป๋า

คนทั้งกลุ่มไม่ได้หยุดพักผ่อนใด ๆ ยังคงมุ่งหน้าลึกเข้าไปในภูเขาต่อไป

ซูเสี่ยวชีไม่ได้ขึ้นเขา

แต่เดินเลียบตามเสียงสายน้ำไหลมุ่งไปอีกทิศทางหนึ่ง

เธอคลำดินบนพื้น ปกติในภูเขาต้องชื้น

ภายใต้แมกไม้ที่บดบังท้องฟ้ารกครึ้มเช่นนี้

ผืนดินย่อมต้องมีความชื้น ทว่าดินในตอนนี้…… กลับเหมือนทรายละเอียด แม่งเอ๊ย ไม่ค่อยชอบมาพากลแล้ว

ซูเสี่ยวชีหยิบยันต์สีเหลืองหลายแผ่นออกมาจากถุงผ้า แจกจ่ายให้กู้เจียฮุยกับพวกเขาทั้งห้าคน “จำไว้ว่าห้ามทิ้งยันต์สีเหลืองเด็ดขาด พวกเราเดินต้องเกาะติดคนข้างหน้าไว้ให้แน่น”

“รับทราบ สหายซู” หลิวสยงเหวินตอบรับหนึ่งเสียง

ซูเสี่ยวชียิ้มน้อย ๆ “จ้านเป่ยเหิงบ้านฉันเป็นสหายร่วมรบของพวกนาย เรียกฉันว่าซูเสี่ยวชีเถอะ”

พลทหารหนุ่มด้านหลังลอบรำพึงในใจ จ้านเป่ยเหิงนั่นเป็นตัวตนดั่งเทพสงครามเชียวนะ พวกเขาเข้ากรมครั้งแรกก็ได้ยินวีรกรรมอันกล้าหาญของจ้านเป่ยเหิงในสมรภูมิตะวันตกเฉียงใต้แล้ว