กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ซูเสี่ยวชีคิดดูแล้ว ก็ยังคงพูดสิ่งที่ตัวเองมองเห็นออกมา
“ตอนที่เสี่ยวกังกับโจวปิงเจอฉันครั้งแรก ฉันก็มองเห็นจุดจบของเขาแล้ว”
พี่หวงนั่งตัวตรงด้วยความตึงเครียดทันที
“เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ”
“เขาทนไม่ไหวที่แม่ของเขามาอ้อนวอนขอร้องถึงที่ทำงาน ไปหาผู้นำให้ช่วยเกลี้ยกล่อมให้เขากลับไป ในเวลาต่อมาตอนที่ปกป้องแม่ของเขา เขาก็ได้ฆ่าพ่อของตัวเอง”
“ฟันไปกว่า 100 แผล รู้ไหมว่าเด็กคนนี้น่าสงสารแค่ไหน”
ในดวงตาของซูเสี่ยวชีมีหยาดน้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาสายหนึ่ง
“เดิมทีเขาสามารถมีชีวิตที่ดีมากได้ แต่กลับต้องยอมจำนนต่อพ่อแม่จนเดินเข้าสู่เส้นทางที่ไม่อาจหวนคืน”
ซูเสี่ยวชีไม่มีแม้แต่เสี้ยวความรู้สึกที่จะตำหนิโจวปิงเลย
เด็กที่เติบโตมาจากครอบครัวเดิมแบบนั้น กลับยังคงมีจิตใจดีงามถึงเพียงนี้