กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หนึ่งคืนไร้ฝัน
ซูเสี่ยวชีนอนหลับสบายมาก การมีหมอนข้างมนุษย์ขนาดใหญ่ทำให้รู้สึกสบายใจยิ่งนัก
หลังจากทั้งสองลุกขึ้นมาคืนห้องแล้ว ซูเสี่ยวชีก็ยืนมองไปรอบ ๆ ตรงหน้าประตูสถานรับรอง
จ้านเป่ยเหิงมองเธอด้วยความสงสัย “มีเรื่องอะไรกันหรือเปล่า”
ซูเสี่ยวชีพยักหน้า
ในอนาคตเธอกับจ้านเป่ยเหิงเป็นคน ๆ เดียวกันแล้ว บางเรื่องจึงไม่ปิดบังเขาจะดีกว่า
อย่างมากก็แค่ถูกเขาบ่นสองสามคำ
เธอน้อมรับคำตักเตือน แต่ไม่คิดจะแก้ไขเด็ดขาด
เนื้อคงไม่หลุดไปสักก้อน
จ้านเป่ยเหิงขมวดคิ้วแน่น “ที่นี่เธอมีคนรู้จักด้วยเหรอ”