เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ถึงยังไงพวกเราก็เป็นพ่อแม่ของแก แกกลับกล้าถือมีดมาไล่ฟันคน” สวีหงเสียขยับไปที่ริมหน้าต่างห้องนอน
เปิดหน้าต่างออก แล้วเริ่มตะโกนโวยวายออกไปข้างนอกเสียงดัง
เธอต้องการให้คนข้างนอกได้ยิน เพื่อทำลายชื่อเสียงของซูเสี่ยวชี
ต้องการเหยียบย่ำซูเสี่ยวชีให้จมลงในปลักโคลน
ซูเสี่ยวชีถือมีดทำท่าฟันใส่ประตูไปสองสามที “สวีหงเสีย แกนับเป็นแม่บ้าบออะไร ไม่ใช่แค่นังผู้หญิงน่าตายที่พ่อฉันแต่งเข้ามาทีหลังหรอกเหรอ”
สวีหงเสียกวาดสายตามองผู้คนที่อยู่นอกหน้าต่าง แล้วนั่งลงบนขอบหน้าต่างเริ่มร้องไห้โฮออกมา
มือตบลงบนลูกกรงหน้าต่าง
ร้องไห้คร่ำครวญเสียงสูงต่ำสลับกันไป:
“ถึงยังไงฉันก็เหยียบเข้าประตูตระกูลซูมาสิบกว่าปีแล้ว แกมาเหยียบย่ำรังแกฉันแบบนี้เหรอ
เมื่อเช้าเอาน้ำล้างเท้าสาดพ่อแกแถมยังตบตีพ่อแก ตอนนี้ยังถือมีดจะมาฟันฉันอีก