ตอนที่ 2 ชีวิตที่ติดค้างไว้ ท้ายที่สุดต้องชดใช้คืน

ในห้องเงียบสงัดราวป่าช้า ผู้หญิงหลายคนต่างมีเจตนาชั่วร้ายแอบแฝงในใจ

ห้องนี้หาไม่เจอก็พากันไปที่โถงกลางบ้าน

ซูเหมยแทบจะพลิกรูหนูหาเสียให้ได้

ทุกคนต่างคิดในใจว่า

เจ้าคนขาเป๋นั่นหน้าตาดีจริง ๆ เสียดายที่เป็นคนขาเป๋ ได้ยินว่าบ้านเดิมอยู่บนเขา พ่อแม่แก่เฒ่าแล้ว ข้างล่างยังมีน้องชายหญิงอีกหลายคน

ใครแต่งเข้าไปก็คือไปช่วยเหลือผู้ยากไร้แบบเจาะจงชัด ๆ

ป้ารองมีภาพจำที่ดีต่อซูเสี่ยวชี สั่งน้ำมูกแล้วดีดลงบนพื้น

เอาหมัดเช็ดแขนเสื้อทีหนึ่ง “หลี่ต้าฮวา อย่าพูดเหลวไหล การไปกลิ้งกองฟางกับคนอื่นมันเรื่องคอขาดบาดตายนะ”

ซูเหมยแอบกลอกตาในใจ เป้าหมายก็คือจะตอกฝาโลงเรื่องที่อีกฝ่ายกลิ้งกองฟางไม่รักนวลสงวนตัวให้ได้

แขวนป้ายหญิงสำส่อนส่งไปการอบรมปรับทัศนคติ แค่คิดก็สะใจแล้ว