กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
สองสามชั่วโมงผ่านไป และอิทาจิก็แค่มองดูฉากตรงหน้าเขาด้วยแววตาที่เฉยเมย “ท่านเสียแขนไปข้างหนึ่งเพื่อพยายามจะช่วยลูฟี่เหรอครับ?”
แชงค์สแค่ยิ้มกับเรื่องนี้ “ใช่ ก็นะ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากมาย ข้าหมายถึง แขนข้างหนึ่งแลกกับชีวิตหนึ่งถือเป็นข้อตกลงที่ดีมากในสายตาของข้า”
เขาหัวเราะขณะที่มากิโนะพันผ้าพันแผลที่ตอแขนของเขาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม
อิทาจิแค่ยักไหล่กับเรื่องนี้ “อืม... ผมไม่รู้จะพูดอะไรดี ผมคิดว่าท่านควบคุมสถานการณ์ไว้ได้แล้ว ผมเลยเข้าไปในบาร์...”
“ฮ่าๆๆๆ...” แชงค์สหัวเราะเสียงดังโดยไม่สนใจโลก ในทางกลับกัน ลูฟี่กำลังฟุบหน้าลงกับโต๊ะร้องไห้หนักมากจนเกิดแอ่งน้ำเล็กๆ ใต้หัวของเขา