กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เปรอสเปโรมองไปยังจอว์สด้วยความเข้มข้นขนาดที่ว่าถ้าหากสายตาสามารถฆ่าคนได้ จอว์สคงจะตายไปเป็นร้อยครั้งแล้ว
จากนั้นขณะที่เปรอสเปโรกำลังยืนอยู่บนสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ของเขาที่ดูเหมือนทากยักษ์ที่ทำจากลูกกวาด เขาก็เริ่มสร้างลูกกวาดเพิ่มขึ้นรอบตัวของเขา ห่อหุ้มเขาไว้ในลูกกวาดสีชมพูที่แข็งตัว ซึ่งก่อตัวเป็นเกราะรอบร่างกายของเขา
‘เกราะลูกกวาด’—จอว์สมองไปที่สิ่งนี้และหรี่ตาลงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ถอนหายใจเล็กน้อย
“ดูเหมือนว่าข้าคงต้องเอาจริงแล้ว ข้าต้องไม่ประมาทคู่ต่อสู้ของข้า” จอว์สพูดขณะที่เขาหายไปจากที่ที่เขายืนอยู่ก่อนหน้านี้ และแม้แต่ดวงตาของเปรอสเปโรก็ไม่สามารถตามเขาทัน
‘โซ’
ฟุ่บ