กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ฉันลืมตาตื่นขึ้นมา แต่กลับรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ ฉันคิดอะไรไม่ค่อยออก... มองเห็นไม่ค่อยชัด... นี่ฉันตายเพราะโดนแก้วหล่นใส่หัวเหรอ? ให้ตายสิ... แย่ชะมัด...
ดูเหมือนว่าฉันจะสงบลงอย่างน่าประหลาดใจ ฉัน... ฉันเหนื่อยเกินกว่าจะตื่นตระหนกเรื่องความตายของตัวเองด้วยซ้ำ
...
หนึ่งปีผ่านไปนับตั้งแต่ที่ฉันได้เกิดใหม่
ตอนนี้ฉันกำลังมองดูตัวเองในเงาสะท้อนบนผิวน้ำ ฉันเห็นทารกตัวเล็กผิวสีฟ้าที่มีลักษณะคล้ายฉลามอย่างชัดเจน ทั้งผิวสีฟ้าอ่อน ดวงตาสีขาวเล็กๆ โครงหน้าคล้ายเหงือก และฟันสามเหลี่ยมแหลมคม ฉันสวมแค่กางเกงสีดำ และตรงหัวไหล่ก็มองเห็นเหงือกอยู่
ตอนนี้ฉันอยู่ในสถานที่ที่เรียกว่าย่านมนุษย์เงือก... จากข้อมูลที่รวบรวมมาได้ ตอนนี้ฉันเป็นมนุษย์เงือกในโลกของวันพีซ