กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงฝีเท้าก็รีบเร่งกลับมาอีกครั้ง มุมปากของฉันโค้งขึ้นอย่างลึก น่าจะมีหวัง
เสียงไขกุญแจดังมาจากประตู ฉันยืนอยู่ข้างประตู ทำท่าเหมือนปวดท้องอย่างหนัก
ยังไม่ทันที่คนคนนั้นจะเข้ามา ฉันก็เล่นละครเทพของตัวเองต่อไป แล้วก็มีถังพลาสติกสีแดงใบหนึ่งถูกโยนเข้ามาทางช่องประตูตรงๆ
“ใช้ถังนี้แหละ!”
ชายร่างใหญ่พูดจบก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
ฉันจ้องถังใบนั้นตาค้าง...
แผนเข้าห้องน้ำล้มเหลว
ไม่รู้ว่าห้องนี้มีกล้องวงจรปิดหรือเปล่า ฉันก็ได้แต่ฝืนความกระอักกระอ่วน ถอดกางเกงแล้วเข้าห้องน้ำไป
จากนั้นก็หยิบปากกาขึ้นมาอีกครั้ง วาดแผนผังการป้องกันที่ไม่มีอยู่จริงขึ้นมา
“เมื่อกี้เสียงอะไรข้างในน่ะ”