กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ประมาณหนึ่งชั่วโมงเศษ ก็สามารถขนฟืนใส่รถลากจนเต็มคันได้
พวกเราสองคนไม่กล้าหยุดพัก ทำงานกันอย่างขยันขันแข็งรอบแล้วรอบเล่า มือเท้าเย็นเฉียบแต่ร่างกายกลับร้อนผ่าว การใช้แรงกายอย่างหนักส่งผลให้ฉันเหงื่อออกท่วมตัว
ตอนที่ท้องฟ้าเริ่มโปรยปรายเกล็ดหิมะ พวกเราก็ขนไม้มาได้เต็มรถลากถึง 6 คัน กองรวมกันจนกลายเป็นกองฟืนขนาดใหญ่
หม่านชางยังคงรู้สึกไม่วางใจ เขายังอยากจะลากรถพาฉันออกไปตัดฟืนต่อ
“พอแล้วๆ พวกเรายังมีถ่านหินอยู่อีกตั้งเยอะ!”
ฉันเหนื่อยจนเกินจะทนไหว จึงรั้งตัวหม่านชางไว้และยืนกรานว่าจะไม่ยอมออกไปข้างนอกอีกแล้ว
เมื่อเห็นฉันพูดเช่นนั้น หม่านชางถึงได้เบาใจลงและหยุดฝีเท้า