กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเรียนรู้วิธีตัดฟืนได้ไม่นาน ฟืนที่กองสูงเท่าคนก็ถูกวางเรียงขึ้นไปบนรถลากจนเต็ม
เทาจื่อลากรถกลับไปส่งที่บ้าน ส่วนพี่ใหญ่หลิวยังคงอยู่ในภูเขาเพื่อตัดฟืนต่อ
“น้องสาว คุณกลับไปกับเทาจื่อเถอะ”
พี่ใหญ่หลิวไม่ต้องการให้ฉันทำงานร่วมกับพวกเขามาโดยตลอด แต่จู่ๆ ก็มีความคิดหนึ่งแวบเข้ามาในหัว ฉันจึงตอบกลับด้วยน้ำเสียงชัดเจนว่า “ได้สิ งั้นฉันกับเทาจื่อไปก่อนนะ บนเขานี้มีฝูงหมาป่า พี่ใหญ่หลิวต้องระวังตัวด้วยล่ะ”
พอพูดออกไปแบบนั้น ดวงตาของพี่ใหญ่หลิวก็เบิกกว้างขึ้นทันที
ไม่ต้องถามหาความจริงเขาก็รู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง เพราะที่บ้านของฉันมักจะมีหมาป่ามาค้างคืนอยู่บ่อยครั้ง